Halabardy, kije, wlocznie
Halabardy
Halabarda |
|
|
 |
Halabarda +1 |
|
|
|
Halabarda +2: 'Ostrze Suryrisa' |
|
|
 |
Halabarda to jeden z najczęściej używanych rodzajów broni
drzewcowej, zakończony zakrzywionym, toporowatym ostrzem na końcu półtora-
do dwu-i-półmetrowego drzewca. Koniec ostrza zwęża się i tworzy długi szpic
przypominający włócznię lub pikę. Z drugiej strony znajduje się hak do
przebijania zbroi i ściągania konnych z siodła. Halabarda może być najlepiej
opisana jako skrzyżowanie włóczni z toporem.
Tak jak inne halabardy broń ta ma toporowaty trzonek,
zatknięty na drzewcu o maksymalnej długości 6 stóp. W przeciwieństwie do
nich została obdarzona kilkoma magicznymi właściwościami, które czynią ją
bardziej efektywną w walce. Jej ostrze tnie ciało jak brzytwa, a zakończony
kolcem trzonek przechodzi przez pancerze jak przez masło.
Suryris - biały minotaur, wędrujący poprzez góry Orsraun
w Turmish - żył tylko walką i wiążącymi się z nią emocjami. Zachęcał
wojowników, by wyzywali go na pojedynki, których stawką była jego magiczna
broń: potężna halabarda. Mimo agresywnej natury był honorowym przeciwnikiem
i nigdy nie zabijał tych, których przewyższał umiejętnościami czy siłą.
Suryris tylko raz spotkał potężniejszego od siebie wojownika - podczas
trwającego wiele godzin starcia minotaur nie raz był bliski przegranej.
Walka skończyła się w chwili, gdy pękł miecz przeciwnika. Suryris wiedział
jednak, że zostałby pokonany, gdyby dalej walczyli. Dlatego też wręczył swą
broń zaskoczonemu mężczyźnie, który później każdemu kto chciał opowiadań o
szlachetnej istocie.Kije
Kij |
|
|
|
Kij +1 |
|
|
|
Kij +3: 'Kij Aule'a' |
|
|
|
Kij Uderzania |
|
|
|
Kij-wekiera |
|
|
|
Kij-włócznia +2 |
|
|
|
Ta najprostsza z lasek może mieć długość od 1.8 do grubo
ponad 2 metrów. Wykonuje się ją z dębowego drewna i często obijana jest
metalem na obu końcach. Do władania nią trzeba używać obu rąk.
Ta najprostsza z lasek może mieć długość od 1.8 do grubo
ponad 2 metrów. Wykonuje się ją z dębowego drewna i często obijana jest
metalem na obu końcach. Do władania nią trzeba używać obu rąk. Ten
egzemplarz jest bardzo szczególny, gdyż zostań obdarzony magicznymi
właściwościami.
Ten delikatnie rzeźbiony kij znajdował się wśród łupów,
zdobytych na napastnikach na Wieżę Durlaga. Jest bardzo skuteczny w walce i
zapewne należał do czarownika, który lubił znajdować się w pierwszej linii
walczących. Wydaje się, że ten kij ma żelazny rdzeń, jednak jego waga nie
odbiega od typowej dla tego typu broni. Część jego magicznej natury wydaje
się być związana ze skórą, która wzmacnia uchwyt, pochodzącą bez wątpienia z
jakiejś walecznej istoty. Biorąc pod uwagę dobrze znane upodobania i
inklinacje napastników na Wieżę Durlaga, ta skóra może pochodzić z
czegokolwiek... lub kogokolwiek.
Kije Uderzania wytwarzane są przez Złote Elfy z Drelagary
na wyspie Evermeet. Kije te żyją własnym życiem i podczas walki same rwą się
do ciosu. Elficcy rzemieślnicy rzadko sprzedają je przedstawicielom innych
ras, jednak od czasu do czasu można jakąś z tych potężnych broni ujrzeć i w
Faerunie. Jednak każdy atak zużywa ładunek, a gdy wszystkie ładunki zostaną
zużyte, kij ulega zniszczeniu.
Ta kapłańska broń wydaje się być zwykłym drewnianym
kijem, jakiego używa się przy podróżach przez bezludzia. Otacza go jednak
delikatna aura przemian. Gdy pozna się hasło, nabiera on cech wekiery, przez
co staje się jednoręczny. Został on stworzony dla kapłanów i druidów.
Magiczne zbadanie tego zwyczajnie wyglądającego kija
ujawnia aurę przemian. Na życzenie właściciela z końca kija wysuwa się długi
i ostry grot, zmieniając go we włócznię. Ta broń została stworzona dla magów
i kapłanów, ale mogą używać jej wszyscy.Włócznie
Włócznia |
|
|
|
Włócznia +1 |
|
|
Włócznia to jeden z najwcześniejszych rodzajów broni,
którymi zaczął posługiwać się człowiek. Pierwsze egzemplarze tej broni były
wykonane z drewna i zaostrzone na końcu. Kiedy człowiek nauczył się wytapiać
metale, groty włóczni były wytwarzane z żelaza i stali. W pewnym momencie
zaczęto eksperymentować z różnymi typami grotów; w ten sposób powstały różne
typy broni drzewcowej.
Włócznia to jeden z najwcześniejszych rodzajów broni,
którymi zaczął posługiwać się człowiek. Pierwsze egzemplarze tej broni były
wykonane z drewna i zaostrzone na końcu. Kiedy człowiek nauczył się wytapiać
metale, groty włóczni były wytwarzane z żelaza i stali. W pewnym momencie
zaczęto eksperymentować z różnymi typami grotów; w ten sposób powstały różne
typy broni drzewcowej. Ten egzemplarz zostań obdarzony kilkoma magicznymi
właściwościami.